۰
52 سال پس از «كنگره جهاني مبارزه با بي سوادي» در تهران
تصويري از صحنه سواد
در سال 1343 پيامي که از ايران به سيزدهمين نشست سازمان علمي ، فرهنگي و آموزشي ملل متحد در پاريس فرستاده شد و به گوش وزيران آموزش و پرورش عضو اين سازمان رسيد...
Share/Save/Bookmark
يکشنبه ۱۹ شهريور ۱۳۹۶ ۱۵:۳۹
تصويري از صحنه سواد
به گزارش امروزنامه، در سال 1343 پيامي که از ايران به سيزدهمين نشست سازمان علمي ، فرهنگي و آموزشي ملل متحد در پاريس فرستاده شد و به گوش وزيران آموزش و پرورش عضو اين سازمان رسيد، در اجلاس جهاني کنفرانس عمومي يونسکو در پاريس مقبول افتاد و در سپتامبر 1965 ميلادي(شهريور 1344)، نمايندگان 86 کشور جهان و چندين و چند سازمان بين المللي علمي، فرهنگي و آموزشي، همايشي با عنوان «کنگره جهاني مبارزه با بي سوادي» را - از 17 شهريور - به مدت يک هفته در تهران آغاز کردند. اگر دورخيزهاي پيشا انقلابي ديگري چون سازمان تعليمات اکابر(1315)، سپاه دانش(1341)، کميته ملي پيکار جهاني با بي سوادي(1343)، سازمان جهاد ملي سوادآموزي(1345) و حرکت هاي پسا انقلابي مانند نهضت سوادآموزي(1358) را به تاريخ معاصر سوادآموزي در ايران بيفزاييم، کارنامه اي هشت دهه اي پيش رو خواهيم داشت؛ کارنامه اي «نهادي» و سرشار از مبارزه با «بي سوادي». اما اگر امروز بي سوادي ريشه کن نشده باشد، علت ها را بايد کجا جست؟ در آن «نهاد»ها يا «بي سواد»ها؟
   از زماني که ايده آغازين «موسسه پژوهشي دانايار» در گروهي از دانش آموختگان سازمان ملي پرورش استعدادهاي درخشان (سمپاد) شکل گرفت و برنامه هايي که از پيشنهاد طراحي و ارائه فعاليت هاي مستقيم براي کودکان مي آغازيد، به تصميم انجام کار در حوزه آموزش مربيان و پژوهش در زمينه آموزش انجاميد، تا روزي که از ميان پنجاه وشش ايده اوليه و سه پروپوزال نهايي، «شناسايي نيازهاي آموزشي مناطق محروم» براي آغاز کار برگزيده شد و مناطقي از بلوچستان به عنوان منطقه هدف انتخاب شد، آن چه طعم رفاقت با اين جريان را برايم چشيدني تر مي کرد، موضوع فاز نخست آن، يعني مساله «سواد» و «سوادآموزي» بود؛ روندي که با هدف بالابردن مهارت هاي عموميِ معلمي و دانش و مهارت معلمان در زمينه خواندن و نوشتن، با تکيه بر دو محور ادبيات کودک و دانش زباني پا گرفت و حدود دويست آموزگار بلوچ را تحت پوشش کارگاه هاي آموزشي قرار داد؛ کارگاه هايي با رنگ و بويي ديگر، با رنگ و بوي هنر، ادبيات و علوم اجتماعي. اما براي مايي که بارها جور ديگر ديده بوديم و جور ديگر گفته بوديم، آن چه ديگرگون تر مي نمود، همان «جا»ي ديگر بود. آن چه اين بار انگار برگ ديگري رو مي کرد، سواد «صحنه» ي سواد بود.
   سال هاي سال، رويکرد مسلط سوادآموزي رويکرد اُتونُموس يا رويکرد «مستقل از بافت» بود. در اين رويکرد ساده سازانه، سواد، مهارتي است شناختي، با ماهيتي جهاني و بي طرف نسبت به بافت فرهنگي، اجتماعي و برنامه هاي سوادآموزي مبتني بر اين رويکرد مدعي سوق دادن انسان ها به سوي عملکردي «موفق»تر هستند، بي ارتباط با جامعه و شرايط شان. اما آيا پيش بيني هاي رويکرد «مستقل از بافت» بر واقعيت هاي اجتماعي منطبق بوده است؟ شايد علت آن نشدن ها را هم بايد در همين جاها جست و نبايد از خاطر برد که رويکردهاي ديگر، روايت هاي ديگري از سواد به دست مي دهند، روايت هايي که در آن سواد و سوادآموزي در بافت فرهنگي، اجتماعي و در نسبت مستقيم با امر سياسي ارزيابي مي شود.
    
منبع : روزنامه ایران
کد مطلب : ۳۴۱۸۵


"المیزان"، نه تنها کتاب قرن، بلکه کتاب دهر است ...

آیت الله علامه سید محمدحسین طباطبایی

پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۶
"المیزان"، نه تنها کتاب قرن، بلکه کتاب دهر است ...

برای صید مروارید باید خطر کرد

کاظم چلیپا

پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۶
برای صید مروارید باید خطر کرد

خودم بيشتر از همه از خودم اشتباه گرفتم!

علامه سيدمحمدحسين طباطبايي

سه شنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۶
خودم بيشتر از همه از خودم اشتباه گرفتم!

پدری که هنوز مخالفانی دارد

نیما یوشیج

يکشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۶
پدری که هنوز مخالفانی دارد

رشته هاي نامرئي

سلما لاگرلوف

شنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۶
رشته هاي نامرئي

مولوي قرن بيستم

اقبال لاهوري

سه شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۶
مولوي قرن بيستم

«خنده و فر اموشی » در زادگاه نویسنده

میلان کوندرا

دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۶
«خنده و فر اموشی » در زادگاه نویسنده

مسافر بي توشه

ژان آنوي

يکشنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۶
مسافر بي توشه

علامه طباطبایی اثر مستقلی در فلسفه سیاسی دارد/مقاله ولایت و زعامت

حجت الاسلام والمسلمین احمدرضا یزدانی مقدم

شنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۶
علامه طباطبایی اثر مستقلی در فلسفه سیاسی دارد/مقاله ولایت و زعامت

اسرار محبوبيت نابغه ديوانه

محسن آزموده

پنجشنبه ۱۱ آبان ۱۳۹۶
اسرار محبوبيت نابغه ديوانه

بازنده اي درون تاريخ ايران

محسن آزموده

پنجشنبه ۱۱ آبان ۱۳۹۶
بازنده اي درون تاريخ ايران