۰
21 آبان سالروز تولد نیما یوشیج
پدری که هنوز مخالفانی دارد
علی اسفندیاری، معروف به نیما یوشیج، در سال ۱۲۷۶هجری شمسی در دهکده یوش از توابع شهرستان نور مازندران به دنیا آمد.
Share/Save/Bookmark
يکشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۶ ۲۲:۵۲
پدری که هنوز مخالفانی دارد
به گزارش امروزنامه، او پسر بزرگ ابراهیم نوری است و ازطرف جده، به گرجی‌های متواری می‌رسد. او خواندن و نوشتن را نزد آخوند ده فرا می‌گیرد. دوازده ساله است که همراه خانواده‌اش به تهران می‌آید. سپس همپای برادرکوچک ترش _ لادبن _ به مدرسه کاتولیک سن لویی می‌رود. نیما دراین دوره به نقل از خودش، هنر او خوب پریدن و با رفیقش حسین پژمان، فرار از محوطه مدرسه است؛ اما بعدها در مدرسه به تشویق معلم خوش رفتارش، نظام وفا، در خط شعر گفتن می افتد.

سروده‌هایش در ابتدا به سبک خراسانی است. آشنایی او با زبان خارجی- فرانسه- راه تازه‌ای را پیش پایش می‌گذارد. ثمره کاوش و کوشش او دراین راه نو، پس از دوری از مدرسه و گذران دوران دلدادگی، به آنجا می‌انجامد که در منظومه افسانه دیده می‌شود و بخشی از این شعر در روزنامه دوست شهیدش-میرزاده عشقی- چاپ می‌شود. او شعر افسانه را به استاد باوفایش نظام وفا تقدیم می‌کند.

تغییر نام
علی اسفندیاری، در سال 1300 خورشیدی نام خود را به نیما تغییر داد. نیما نام یکی از اسپهبدان تبرستان بود و به معنی کمان بزرگ است. او با همین نام، شعرهای خود را امضا می‌کرد. در نخستین سال‌های صدور شناسنامه نام وی نیماخان یوشیج ثبت شده است.

آغاز شاعری
نیما در سال 1300 منظومه قصه رنگ پریده را که یک سال پیش سروده بود، در هفته نامه قرن بیستم میرزاده عشقی به چاپ رساند. این منظومه مخالفت بسیاری از شاعران سنتی و پیرو سبک قدیم مانند ملک الشعرای بهار و مهدی حمیدی شیرازی را برانگیخت. برخی از شاعران سنتی به مسخره و آزار وی دست زدند.نیما پس از مدتی، به تدریس در مدرسه‌های مختلف از جمله مدرسه عالی صنعتی تهران و همکاری با روزنامه‌هایی چون مجله موسیقی و مجله کویر پرداخت.

آثار نیما:
آثارنیما شامل اشعار، داستان‌ها، نمایش نامه‌ها و نقد و نظرهای اوست.
الف) اشعار: آب در خوابگه مورچگان، افسانه، حکایت و خانواده سرباز، ماخ اولاً، مانلی و…
ب) داستان‌ها: مرقدآقا، آهو و پرنده‌ها، توکایی در قفس و…
ج) نمایشنامه: کفش حضرت غلمان.
د) نقد و نظرها: حرف های همسایه، درباره شعر و شاعری و ارزش احساسات.

نیما از نگاه جلال
مرحوم جلال آل احمد، سال‌ها با نیما یوشیج همسایه بود و از نزدیک با او، روحیات و شعرش آشنایی داشت. جلال برای شناساندن سبک و نوآوری‌های نیما در شعر فارسی تلاش کرد و چند مقاله نوشت. او در مورد نیما سخنان فراوانی دارد که بخشی از آن چنین است:
مشکل نیما در بدعتی است که آورد؛ بدعتی در شعر، مشکلی در وزن و شکل شعر و مشکل دیگری در معنا، در مفهوم آن.
نیما شاعر زمانه ماست، شاعری در تکاپوست، در جست و جوی زیبایی است، در پی بیان تازه‌ای از حیات دوران ماست.
دفتر شعر فارسی، افتخاری را که نیما به شعر تنگ مایه معاصر داد، به فراموشی نخواهد سپرد.

مخالفان نیما
به طور كلی مخالفان نیما را در چهار گروه می‌توان تقسیم‌بندی كرد.

1ـ مدعیان پیشوایی شعر نو (تجددخواهان افراطی): اولین جبهه مخالفان نیما، مدعیان پیشوایی و رهبری جریان شعر نو بودند. این جریان در نیمه اول دهه بیست با هدف انكار نیما به عنوان بنیان گذار شعر نو به میدان آمدند. از قرائن و شواهد تاریخی پیداست كه مخالفت این گروه با نیما تا حدود زیادی در «حسادت» و «خودبینی» ریشه داشته است. در رأس هرم این مخالفان، دكتر پرتو تندركیا (شاهین) قرار دارد.
2ـ سنت‌گرایان متعصب: این گروه، طیف دوم مخالفان نیما را تشكیل می‌دهند. افرادی چون دكتر مهدی حمیدی شیرازی، ملك‌الشعرای بهار، رعدی آذرخشی، رهی معیری، صورتگر و .... در ظاهر علت اصلی مخالفت این گروه با نیما، ادّعای پاسداری از میراث گران سنگ ادب پارسی بود. این گروه خود را سنگربانان شعر سنتی می‌دانستند و كار نیما را در حوزه شكستن اوزان عروضی و كوتاه و بلند كردن مصراع‌ها، بدعتی خطرناك می‌دانستند كه باید با آن مقابله می‌شد. البته با بررسی قرائن و شواهد به نظر می‌رسد انگیزه‌های شخصی نیز در این مخالفت‌ها دخیل بوده‌اند كه در اینجا قصد پرداختن به آن را نداریم.

3ـ سنت‌گرایان معتدل (اعتدالیون رمانتیك): پیش‌تر نیز اشاره شد كه در كنار شعر نیمایی (جریان اصلی شعر) جریان‌های دیگری هم شكل گرفتند كه صدالبته متأثر از شیوه و اســـلوب نیما و شعر نیمایی بودند. یكی از این جریان‌ها كه بعد از شهریور1320 در عرصه ادبیات ایران، ‌نمود نسبتاً قدرتمندی پیدا كرد و حـــدود یك دهه بر فضای ادبیات ایران تسلّط یافت، جریان «سنّت‌گرایان معتدل» بود.
جریانی كه در شكل‌گیری و تكوین آن، شاعرانی چون استاد شهریار، دكتر پرویز ناتل خانلری (پسرخاله نیما)، دكتر مجدالدین میرفخـــرایی معروف به «گلچین گیلانی» و سراینده شعر معروف و خاطره انگیز «باز باران»، فریدون تولّلی، دكتر محمدعلی اسلامی ندوشن و منوچهر شیبانی بودند.

4ـ متشاعران فرصت‌طلب: آخرین طیف از مخالفان نیما را « متشاعران فرصت‌طلب» یا «مقلدان صورتی» تشكیل می‌دهند.
طیفی كه از زمان نیما تا به امروز خود را پشت نقاب شعر نو پنهان كرده‌اند و در قالب شعارهای ظاهرفریب تجدد و نوآوری، تیشه بر ریشه ادب هزار ساله پارسی می‌زنند و ظاهراً گوششان نیز به هیچ حرفی بدهكار نیست! هر چند بنیان‌های استوار ادب پارسی را این بادها هرگز به لرزه نمی‌اندازند و با این ترفند‌ها و شعبده بازی‌ها خللی به این بنیان مرصوص وارد نمی‌شود، اما بیم آن می‌رود كه بدعت‌گذاری‌های بی‌مبنا و بدآموزی‌‌ها و شالوده شكنی‌‌های این گروه، نسل نوآمد ادبی را به بیراهه بكشاند و فرصت شاگردی و تجربه آموزی از محضر سرهنگان و پیشاهنگان ادب پارسی را از آنان بگیرد كه هرگز چنین مباد.
منبع : روزنامه صبح نو
کد مطلب : ۳۷۳۰۲


شهریار شاعری مومن به اهل بیت است

محمدحسین شهریار

دوشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۶
شهریار شاعری مومن به اهل بیت است

میان عشق و مرگ

مرتضی کاردر

دوشنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۶
میان عشق و مرگ

هنوز برادر پـدرسالارم!

سه شنبه ۷ آذر ۱۳۹۶
هنوز برادر پـدرسالارم!

داریوش کاردان، خلاق و تمام‌عیار

داریوش کاردان

سه شنبه ۷ آذر ۱۳۹۶
داریوش کاردان، خلاق و تمام‌عیار

شريعتي چالشگر آگاهي بخش

عباس منوچهري

چهارشنبه ۱ آذر ۱۳۹۶
شريعتي چالشگر آگاهي بخش

"المیزان"، نه تنها کتاب قرن، بلکه کتاب دهر است ...

آیت الله علامه سید محمدحسین طباطبایی

پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۶
"المیزان"، نه تنها کتاب قرن، بلکه کتاب دهر است ...