۰
چاپ ترجمه یک مجموعه مقاله درباره «در انتظار گودو»
مجموعه مقالات «تفسیرهاو تاویل‌ها: در انتظار گودو» با سرویراستاری هارولد بلوم و ترجمه بهروز حاجی محمدی توسط نشر ققنوس، منتشر و راهی بازار نشر شد.
Share/Save/Bookmark
دوشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۶ ۱۵:۲۱
چاپ ترجمه یک مجموعه مقاله درباره «در انتظار گودو»
به گزارش امروزنامه، کتاب مجموعه مقالات «تفسیرهاو تاویل‌ها: در انتظار گودو» با سرویراستاری هارولد بلوم و ترجمه بهروز حاجی محمدی به تازگی توسط نشر ققنوس، منتشر و راهی بازار نشر شده است. نسخه اصلی این کتاب در سال ۲۰۰۸ چاپ شده است.

این کتاب، به نوعی تکمیل کننده کتاب «پارتیزان  و کبوترها: مجموعه مقالات انتقادی در باب زندگی و آثار ساموئل بکت» است که در سال ۹۳ با ترجمه همین مترجم توسط نشر ققنوس راهی بازار نشر شد.

نمایشنامه های ساموئل بکت، عرصه نمایش انسان و موقعیت او چون پدیده ای بین دیگر پدیده‌های هستی است؛ عرصه پرسش در باب کیستی و چیستی هستی؛ تلاشی اگرچه بی ثمر برای درک حقیقت، تقلا برای تعلیل وجود خود و علت‌یابی روابط موجود، تلاش برای تبیین رابطه بین جسم و ذهن و تلاشی اگرچه باز هم بی ثمر، برای انتقال معنا از طریق زبان. نمایشنامه «در انتظار گودو» از این نویسنده، عرصه نمایش همزمان غمبار و مضحک موقعیت بشری است.

بکت نمایشنامه موردنظر را کمدی تراژیک خوانده است. این اثر از اساس تراژدی تمام عیاری است که در آن، دو شخصیت اصلی یعنی ولادیمیر و استراگون در لامکان و لازمانی ابدی گم شده اند و در همان حال، چشم انتظار ورود کسی یا چیزی اند که هرگز نمی آید.

«تفسیرهاو تاویل ها: در انتظار گودو» ۱۰ مقاله را درباره نمایشنامه مذکور در بر می گیرد که عناوین شان به همراه نام نویسنده به این ترتیب است: «زمان بسیاری در گودو هست» از ریچارد شکنر، «بکت گودو را کارگردانی می‌کند» نوشته والتر د. آسموس، «مقدمه: پوچی امر پوچ» از مارتین اسلین، «گودویی که نمی‌آید: مناسک تشرف به پوچ مقدس» نوشته کاترین اچ.برکمن، «لذت تراژیک در انتظار گودو» از نورمن برلین، «در انتظار گودو» اثر رابی کوهن، «حاصل کار؟» نوشته کریستوفر دِونی، «در انتظار گودو: بُعد وجودی» از لوئیس گوردون، «پدیده گودو» نوشته گری دوکز و «در انتظار گودو» اثر رونن مک دونالد. پیش از این مقالات، مقدمه ای به قلم هارولد بلوم سرویراستار این مقالات نیز در کتاب درج شده است.

مقدمه بلوم با این جملات آغاز می‌شود: هیو کِنِر هوشمندانه می گوید که در نمایشنامه در انتظار گودو کلاه های لبه دار «برای تفکر از سر برداشته و برای تکلم بر سر نهاده می شوند.» این باورِ درست، واقعا دیدگاهی بکتی است، مثل لیندون جانسن که معتقد بود جرالد فورد همان واشینگتنی است که نمی تواند همزمان قدم بزند و آدامس بجود.

در قسمتی از مقاله «لذت تراژیک در انتظار گودو» از این کتاب می‌خوانیم:

در سال ۱۹۵۶ هنگام تماشای اجرای در انتظار گودو در نیویورک، اصلا بکت را نمی شناختم. یکی از دوستانم شنیده بود که برخی از منتقدان نمایش عجیبی را تحسین کرده و برخی دیگر به آن اعتراض کرده بودند. این دوست گمان می‌کرد من هم مایلم آن نمایش را ببینم. بنابراین بلیت خرید و ما به سالن نمایش رفتیم. آن شب مهیج‌ترین شبی بود که تا آن زمان در تئاتر سپری کرده بودم و هنوز پس از سی سال حضور در سالن‌های تئاتر چنین است. هنگام تماشای آن نمایش، چیزی در من اتفاق افتاد و آن زمان _ یعنی در طول نمایش _ نمی‌دانستم چیست؛ هنوز هم کاملا مطمئن نیستم، اما به دفعات برای یافتن علت آن احساس تلاش کرده‌ام. هنگامی را به یاد دارم که پرده نمایش در برابر آن دو چهره منجمد، یعنی دی‌دی و گوگو، پایین آمد. من هم پیش از آن که به جمع تشویق کننده‌های بازیگران نمایش بپیوندم لحظاتی درجا خشکم زد: برت لار نقش گوگو را بازی کرده و ای.جی. مارشال بازیگر نقش دی دی بود؛ کرت کازنار نقش پوزو را بازی کرده بود و آلوین اپستین نقش لاکی را.

این کتاب با ۲۴۷ صفحه، شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و قیمت ۱۸ هزار تومان منتشر شده است.
کد مطلب : ۴۱۰۹۱